"Juist dichtbij maak je als zorgreservist het verschil."

23-09-2025

Michel van Sluijs (1974), gemeentelijk beleidsmedewerker in zijn woonplaats Wierden, begint zijn loopbaan als verpleegkundige. Als hij ziet wat corona doet met zijn oud-collega’s, wordt hij vol overtuiging zorgreservist. “We zijn een sterk netwerk. Iedereen wordt gezien en gedragen.”

Een actieve vooruitdenker. Zo kun je Michel het beste typeren. In welke functie je hem ook neerzet, hij werkt altijd aan hetzelfde doel: een gezondere, veerkrachtigere samenleving. Of dat nu als verpleegkundige, in het sportmanagement of als ambtenaar is. “Gezonde mensen doen minder vaak een beroep op de zorg,” is zijn overtuiging, “dus het begint daar.” Een warm familiemens is hij ook. Op de opleiding verpleegkunde leert hij zijn vrouw kennen met wie hij inmiddels drie kinderen heeft. Een zoon van zeventien en twee dochters - een tweeling - van negentien. “Ik heb eventjes bouwkunde gestudeerd,” vertelt hij, “maar ik vond dat zo statisch allemaal. Het ontbrak aan reuring, interactie. Ik zit nooit stil, dus da’s niks voor mij. Overal waar ik kom, probeer ik een bijdrage te leveren aan duurzame verbetering. Ik ben ooit een ideeënmachine genoemd en dat klopt denk ik wel.”

Klaar voor elk noodscenario

Het zijn deze eigenschappen die hij ook inzet als zorgreservist. En Michel staat niet alleen paraat als zorgverlener. Hij draagt als lid van de klankbordgroep van de Nationale Zorgreserve ook op strategisch niveau zijn steentje bij: “We houden ons bezig met de BIG-registratie bijvoorbeeld of het uitdenken van toekomstige noodscenario’s. Het is goed om concreet te maken waar we als zorgreservisten nu precies paraat voor staan.” Mensen denken logischerwijs snel aan de coronapandemie, zegt Michel, en iedereen kan zich wel wat voorstellen bij inzet in een ziekenhuis of verpleeghuis. Maar wat doen we als door een regionale overstroming de wijkverpleging plat komt te liggen? “Hoe kom je dan nog bij de mensen thuis? Wat is daarvoor nodig? Ook daar moeten we als zorgreserve op voorbereid zijn.”

Ondersteunen is van onschatbare waarde

“Je hebt als zorgreservist waarde voor patiënten of cliënten én oud-collega’s. Mijn ervaring is dat zorgprofessionals je met open armen verwelkomen.” Michel ondervindt dit aan den lijve, wanneer hij via de Nationale Zorgreserve op de longafdeling van het ziekenhuis in Almelo terechtkomt. “Vanzelfsprekend wilde ik tijdens de pandemie iets doen. Na mijn aanmelding nam het team van de Nationale Zorgreserve snel contact met me op. De begeleiding was vanaf het begin echt top, van het uniform uitzoeken tot aan de introductie op de afdeling.” Wat hij in het ziekenhuis treft, is de surreële coronawereld. Pakken, mondkapjes, personeel dat alle zeilen bijzet. “Na een korte kennismaking werd ik in het diepe gegooid. Eerlijk? Het voelde alsof ik nooit was weggeweest. Zo fijn dat ik mijn collega’s wezenlijke dingen uit handen kon nemen.”

Paraat, alert en betrokken

“Het gaat je niet in de koude kleren zitten als je op een longafdeling meedraait. Fijn dus dat er veel persoonlijk contact met de Nationale Zorgreserve was. We zijn een sterk netwerk. Iedereen wordt gezien en gedragen. Dit willen we als klankbordgroep uitbreiden door de zorgreservisten sterker met elkaar te verbinden.” Daar spreekt Michel de vooruitdenker. Altijd bezig met de volgende stap. “Het gaat om de lange adem,” zegt hij. “We zijn een groep van duizenden mensen die klaarstaan om opgeroepen te worden. Maar hoe houd je iedereen paraat, alert en betrokken? Dat is iets waar we als klankbordgroep samen met de Nationale Zorgreserve mee bezig zijn.”

Een club waar je bij wil horen

Michel is er trots op om zorgreservist te zijn. “Ik ga ’s avonds lekkerder slapen met het idee dat ik erbij zit. Dat klinkt misschien gek, maar zo is het wel. Ons landelijke netwerk kan soms ver weg voelen. Terwijl áls je wordt ingezet, dan beteken je direct iets in je eigen omgeving. Voor jouw dorp, stad of regio. Jouw buurman of stadsgenoot. Dat brengt het zorgreservist zijn ineens heel dichtbij. Ik hoop dat oud-zorgprofessionals op basis daarvan denken bij die club wil ik horen! Als je ooit in de zorg hebt gewerkt, heb je dat niet voor niks gedaan. Ik weet zeker dat je zorghart altijd blijft kloppen, hoe zacht ook.”

In een wereld waarin noodsituaties niet langer een kwestie zijn van ‘of’, maar van ‘wanneer’, laat Michel zien dat je als (oud-)zorgprofessional nog steeds betekenisvol kunt zijn voor de zorg. Wil jij met jouw ervaring ook van betekenis zijn in crisistijd? Meld je vandaag nog aan als zorgreservist.

Afbeeldingen

Cookie-instellingen