"Je hebt zorgen nog steeds in de vingers."

23-09-2025

Sonja Verlinde (1973) uit Noordwijkerhout wil tijdens de coronapandemie haar steentje bijdragen en wordt zorgreservist. “Op televisie zag ik hoe hard mijn collega’s werkten, dus ik kon niet langer stil blijven zitten.”

Ze weet het al op haar twaalfde: als ze later groot is, gaat ze in de ouderenzorg werken. Het is een van de vele redenen waarom je Sonja Verlinde (1973) een schoolvoorbeeld van iemand met een zorghart kunt noemen. “Ik ben altijd een zorgzaam, betrokken iemand geweest,” zegt ze. “Mijn fascinatie voor de zorg heb ik aan mijn oma te danken. We aten elke zaterdag een broodje na het boodschappen doen. Als alle ouderen zo lief zijn als mijn oma, bedacht ik me, dan wil ik voor hen zorgen.” Het wordt de onverwoestbare rode draad in haar leven. Ze studeert verpleegkunde, werkt in de verpleeghuiszorg en staat jarenlang voor de klas als docent in het zorgonderwijs. Tegenwoordig is ze opleidingsadviseur bij een grote zorgorganisatie in Leiderdorp.

Het zorgwerk blijft altijd dichtbij

“Ik werf studenten voor leer-werkplekken en ontwikkel trainingen voor medewerkers zonder zorgachtergrond. Opleiden is altijd maatwerk. Dat maakt mijn vak zo leuk.” Naast haar baan is Sonja zorgreservist: “Daardoor ben ik als opleider nu ook zelf regelmatig student,” vertelt ze. “Als zorgreservist kun je kosteloos allerlei trainingen volgen waardoor het zorgwerk altijd dichtbij blijft. Dat houdt je fris. Laatst was er een training in Utrecht waar ik een oud-collega tegenkwam. Dan denk je toch even hé, jij ook! Leuk is dat. Ook als je elkaar niet kent, creëer je trouwens snel een band. Je bent namelijk allemaal met hetzelfde bezig.”

Stilzitten is geen optie

Zoals bij meer zorgreservisten is de coronapandemie voor Sonja het moment waarop ze zich aanmeldt. Ze is op dat moment nog docent en geeft online les, als ze ontdekt dat haar studenten worden gevraagd voor de landelijke vaccinatiecampagne. “Toen ik dat hoorde, wist ik dat ik ook iets wilde bijdragen. Op televisie zag ik hoe hard mijn collega’s - want dat zijn het - werkten, dus ik kon niet langer stil blijven zitten.” De Nationale Zorgreserve blijkt voor haar een perfecte match. “Je kunt zelf bepalen hoe, wanneer en op welk niveau je inzetbaar bent.”

Na een half uur draai je weer mee

Sonja draait haar eerste zorgreservistendienst op een afdeling voor mensen met dementie. “Je voelt je even het nieuwe gezicht. Maar na een half uur draai je weer mee. Je bekijkt een situatie, schat in waar je nodig bent en begint vervolgens gewoon. Je kunt overal van waarde zijn. En het mooie is: dat geldt niet alleen voor bewoners maar ook voor je collega’s. Zo liep ik met een helpende mee die net terug was op de afdeling na een coronabesmetting. Totaal geen conditie nog, dus ik ging - letterlijk - voor haar lopen. Ik haalde de spullen die zij nodig had om een bewoner te verzorgen. Dat geeft zo’n goed gevoel, hoe egoïstisch dat misschien ook klinkt. Dat je iets kan betekenen voor een bewoner én een collega. Zo ben je de aanvulling waarvoor de Nationale Zorgreserve is opgericht.”

Een wendbare, zorgzame samenleving

Hoewel de Nationale Zorgreserve is ontstaan in coronatijd, zijn er ook andere crisissituaties denkbaar die vragen om de inzet van zorgreservisten. Denk aan een natuurramp of een militair conflict. “In dat kader vind ik de samenwerking tussen de Nationale Zorgreserve en Defensie een mooie ontwikkeling. Als onze militaire artsen en verpleegkundigen naar oorlogsgebied moeten, springen wij bij in de Nederlandse kazernes.” Ook al is ze van nature optimistisch, Sonja is wel realistisch. De tijd dat crisissituaties alleen ver weg plaatsvinden is voorbij, zegt ze. “Dat is de realiteit. Ik ben er niet dagelijks mee bezig hoor, maar áls er iets gebeurt dan moet je als samenleving wendbaar zijn. Voor oud-zorgprofessionals is er altijd iets te doen. Ook al heb je lang niet meer aan het bed gestaan, of ben je onzeker over je vaardigheden. Je moet denken vanuit mogelijkheden. Je hebt zorgen nog steeds in de vingers! En met goede begeleiding en scholing groeit je vertrouwen vanzelf.”

In een wereld waarin noodsituaties niet langer een kwestie zijn van ‘of’, maar van ‘wanneer’, laat Sonja zien dat je als (oud-)zorgprofessional nog steeds betekenisvol kunt zijn voor de zorg. Wil jij met jouw ervaring ook van betekenis zijn in crisistijd? Meld je vandaag nog aan als zorgreservist.

Afbeeldingen

Cookie-instellingen